Mukha

Ilang hakbang lang

mula sa 'di kalayuan

aking napagmasdan ang

mga mata’y kay sarap pagmasdan.

Nang lumaon pa'y

kay ganda ng mukha ang bumungad—

mga ngiting nagbigay buhay,

sa puso’y katulad mo ang hangad.

Nagkahiyaan man sa una

at 'di tayo nagpakita,

sapagkat ang pagmasdan ka

ay dibdib ko'y binabalot ng kaba.

Hanggang tingin na lamang ba ako?

Kahit ilang dangkal lang ang layo,

baka kung mapansin mo

ay lumayo ka.

Limang araw kitang inabangan,

limang araw ding pasulyap-sulyap;

hinihintay na huminto ang oras—

baka bukas ay di na kita makita pa.

Datapwat ikaw'y halos abot-kamay lamang,

subalit tila dagat ang pagitan sa atin.

'Di ko nasabi ang nararamdaman

hanggang sa tayo ay magpaalam.

Ang mapagtantong di ka makikita,

panlulumo ang mahahalata.

Sana'y nasabi ko nung una pa

na hindi panghihinayang ang aking dala.

Kailan kaya ulit kita masisilayan?

Ang mga matang mo’y kay sarap titigan,

ang labi ring kay sarap, mapulang kay gandang pagmasdan—

at nang makilala kita ng tuluyan.