WALA MUNANG KULAY

Kapag may kalamidad sa Pilipinas, tila may isa na namang sakunang kasunod nito—ang walang katapusang bangayang pampolitika. Dahil tuwing may sakuna, lumilitaw ang pinakamasamang ugali ng pulitika: ang gawing laban ng mga kampo ang isang trahedya.

Kamakailan, muling niyanig ng malakas na lindol ang Mindanao. Habang may mga pamilyang nag-aalala para sa kanilang kaligtasan at may mga komunidad na sinusuri ang lawak ng pinsala, mayroon namang mga taong mas abala sa pagtatalo kung sino ang dapat purihin at sino ang dapat batikusin.

Ngunit sa gitna ng sakuna, ito ba talaga ang pinakamahalagang usapin?

Hindi naman masama ang maging mapanuri. Karapatan ng mamamayan na suriin ang kilos ng mga pinuno. Ngunit may mga pagkakataong dapat manaig ang malasakit kaysa sa pagkakampi-kampi.

Ang lindol ay walang pinipiling kulay. Hindi nito tinatanong kung sino ang iyong ibinoto. Hindi nito kinikilala kung ikaw ay maka-gobyerno o maka-oposisyon. Kapag gumalaw ang lupa, pare-pareho tayong nanganganib.

Gayunman, may ilan pa ring pilit na inuugnay ang kalamidad sa politika. Habang may mga nagsasabing ginagamit ng isang kampo ang sakuna para sa sariling interes, mayroon ding mga sumisisi sa mga pinunong hindi naman maaaring magdikta kung kailan lilindol ang lupa. Sa magkabilang panig, nalilihis ang usapan mula sa pagtulong tungo sa sisihan.

Kaya nakapanghihinayang na habang may mga taong nangangailangan ng agarang tulong, ang ilan ay mas inuuna ang pakikipagtalo sa social media. Habang may mga tahanang nasira at may mga pamilyang naghihintay ng ayuda, mas mabilis pang kumalat ang sisihan kaysa malasakit.

Kung may opisyal na tumutulong, hayaan muna nating makarating ang tulong. Kung may pagkukulang, may panahon upang ito ay usigin at panagutin. Ngunit habang may krisis, hindi dapat maging paligsahan kung sino ang mas magaling o mas sikat na politiko.

Sa panahon ng kalamidad, hindi kulay ng pulitika ang dapat manaig kundi pagkakaisa. Sapagkat sa oras ng sakuna, walang DDS, walang Kakampink, walang loyalista, walang dilaw, walang berde, at walang pula. Mayroon lamang mga Pilipinong nangangailangan ng tulong at mga Pilipinong may kakayahang tumulong. At marahil, iyon muna ang dapat nating pagtuunan ng pansin.